علم داروئی و شیمیائی کنونی، تیری در تاریکی رها میکند
بدن انسان فعالیت مضره ندارد که با داروهای سمی به جنگ آن برویم
همه ساله صدها هزار نفر در اثر همین اشتباه (و جهل)،کشته میشوند!!
وقتی در تن شما سم غذائی یا داروئی تلمبار میشود، «سیستم خود درمانی بدن» برای پاکسازی تن شما فعالتر میشود و شما تب میکنید یا درجائی از بدن خود دردی حس میکنید، با این روند خوب بدن، مبارزه نکنید و وضع خود را وخیم ترنسازید.
همه بیماریها از طریق کنترل غذائی ویژه قابل درمان هستند
لوئی پاستور کاشف میکرب و هم روبرت کخ و سایرین پایه گزاران داروهای سمی و شیمیائی دید بشر را به انحراف کشانده اند !
و بازاین فلسفه میگوید که «میکرب و عملکرد مضر آن» یک نتیجه گیری غلط است که از زمان لوئی پاستور تا کنون! بی خودی ذهن بشر را به آن مشغول ساخته است، اینها مشکل اصلی نیستند همه اینها خود معلولند !                                 برگرفته از سایت پروفسور خرسند

تحفظ از سرما:   ( نقل از علامه کرباسچیان)

یکى از بچّه ها: آقا پنجره را ببندیم؟: نه، شما این قدر خودتان را بچه ننه نکنید، هر کس بیشتر خودش را مى پوشاند، بیشتر سرما مى خورد.

روزى به منزل آقا سیدحسن مدرّس رفته بودم، پیراهنش دکمه نداشت و سینه اش باز بود، زمستان خیلى سردى بود. دکترى خدمت ایشان آمده بود گفت: سینه ى شما باز است، سرما مى خورید! ایشان به صورتشان اشاره کردند و به زبان اصفهانى فرمودند: پس چرا این جام نیمى چاد! حرف عجیبى است.

 روزى که انسان به دنیا آمد، صورت با سینه اش چه فرقى داشت. صورت را نپوشاندند، به سرما عادت کرده است. سینه را پوشاندند، اگر باز بماند، سرما مى خورد. حالا هر کسى بیشتر خودش را بپوشاند، سرما بیشتر ناراحتش مى کند. به من اصرار می کردند بلوز کرکى تهیّه کنم، قبول نکردم و همین یک پیراهن را می پوشم و ساعت سه و نیم صبح هم در همین برف و سرما به کوه مى روم. عادت به این که در بسته باشد، اشتباه است. باید در باز باشد تا هواى کثیف بیرون رود. هواى مسموم، انسان را مسموم مى کند. متأسفانه پدر و مادرها توجّه ندارند، شاید صد سال دیگر این حرف ها در ایران پیاده شود! نمى دانم چرا این قدر لباس به بچّه ها مى پوشانند. خیال مى کنند اگر لباس زیادى تن بچّه کنند، به او خدمت کرده اند. بعد هم مى گوید: در را ببند سوز نیاید، در را ببند از سرما مُردم!